Wiele tych roboty oczekuje toteż jak przenikliwa satyra.
Kalifornijczyk Lloyd kolekcjonuje wizerunki piesków albo szkicuje z zatkanymi ócz coraz to śmiałe portrety swej matki, niezwyklej niezdarne niżże rysunki dziecięce. I o to właśnie w nich chodzi – o ontologiczny obraz matki w oczyma dziecka. Redaguje się, że on sam nie dotyczy tych robót zbyt sumiennie (jego matka, jak konferuje, również).
Duńczyk Simon Dybbroe Moller, jeden z absolwentów frankfurckiej akademii, w ogóle zaś uważa, że produkuje “bzdurną próbkę”. Ale owe znaczy poszczególnie, że stale łamie sobie głowę, starając się ukończyć intelektualizm, uparty go najjaśniej od dziecka. Na pinakotece lansuje jednobarwne malowidła, na które poniechał rybackie sieci, jak gdyby chciał ucapić w nie kolor. Nakazuje same występować pianiście – czyta on publikację a przy wszystkiej literze uderza w jeden tonus. Artysta oznacza to rzeźbą na przedmiot mieszczańskiej nudy.
Z kolei Mandla Reuter z RPA, również respektowany absolwent budzie z Frankfurtu, w jednym z straganów wystawowych zerwał po prostu kawałek fasady, odsłaniając znajdujące się za nią pomieszczenie. Pozycjonowanie stron tytuł owej roboty wymienia: “Nic do dojrzenia, nic do ukrycia”. Autor śmieje się, gdy o tym relacjonuje. Kanadyjczyk Jeremy Shaw rozwiesił w miastu plakaty z Christiane F., niegdysiejszym uzależnionym od narkotyków dzieckiem z Dworca Zoo. Danh Vo z Danii, z źródła Wietnamczyk, pracuje nad repliką Statuę Samodzielności w fikuśnym pomiarze, w Berlinie wystawił rusztowanie, na jakim zainstalował fragmenty ramiona z pochodnią.
Tags: budownictwo